Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 października 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał M. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W piśmie z dnia 29 listopada 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata M. Ł. pełnomocnikiem z urzędu dla M. S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi M. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], wyrokiem z dnia 18 stycznia 2012 r. oddalił skargę i przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. Ł. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych, w tym tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych.
Pismem z dnia 10 kwietnia 2012 r. (data wpływu do Sądu 16 kwietnia 2012 r.) adwokat M. Ł. sporządziła i wniosła w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od ww. wyroku. W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu przed sądem II instancji, oświadczając jednocześnie, że nie zostały one opłacone w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II OSK 1735/12 oddalił skargę kasacyjną. Wskazać należy, iż z protokołu rozprawy z dnia 12 grudnia 2013 r. wynika, że ustanowiony w sprawie z urzędu adwokat nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) zwanej dalej rozporządzeniem. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna w tego typu sprawach zgodnie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) wynosi 240 złotych.
Rozpoznawany wniosek dotyczy zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, polegającej na sporządzeniu i wniesieniu przez adwokata skargi kasacyjnej od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 18 stycznia 2012 r. wyroku.
Wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie adwokat M. Ł. reprezentowała stronę skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Wobec tego zasądzić należało na jej rzecz wynagrodzenie z ww. tytułu, w wysokości 50% stawki minimalnej, tj. w wysokości 120 złotych.
Jednocześnie zauważyć należy, iż stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23%).
W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi M. Ł. należy się wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 27,60 złotych stanowiąca 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 147,60 złotych.
W związku z powyższym na podstawie art. 250 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.