Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 157 § 1 i 2 oraz 158 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanym dalej k.p.a. po rozpoznaniu wniosku K. i I. L., stwierdził nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 r. nr [...], znak: [...], oraz utrzymanej nią w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] września 2002 r. nr [...], znak: [...] nakazującej K. i I. L. rozbiórkę wjazdu na działkę nr ew. [...] od strony ul. [...] w R. Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanym dalej k.p.a. po rozpoznaniu wniosku K. i I. L. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli K. I I. L. wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji, podnosząc, że uzasadnienie decyzji nie znalazło odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym.
Skarżący zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie art. 7 i 77 oraz art.80 i 107 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Obowiązkiem Sądu jest badanie legitymacji skarżących na każdym etapie postępowania. W wypadku utraty, w toku postępowania sądowego uprawnienia do popierania skargi Sąd musi uwzględnić tę okoliczność z urzędu.
Należy stwierdzić, iż skarżący K. i I. L. utracili legitymacje procesową po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji po stronie K. i I. L. powoduje, że skarga podlega oddaleniu, bez konieczności odnoszenia się do zarzutów w niej zawartych
Jak wynika z akt sprawy skarżący I. L. podczas rozprawy sądowej w dniu 4 września 2007 r. wniósł o odroczenie terminu rozprawy i zawiadomienie o terminie nowych właścicieli nieruchomości D. i Z. Ż., Jednocześnie wyjaśnił, iż aktem notarialnym z dnia 30 października 2006 r. sprzedał prawo wieczystego użytkowania działki nr ew [...] D. i Z. Ż. Sąd odroczył rozprawę i jednocześnie zobowiązał D. i Z. Ż. do złożenia oświadczenia czy podtrzymują skargę złożoną przez K. i I. L. D. i Z. Ż. nie złożyli w/w oświadczenia w zakreślonym terminie.
Skarżący K. i I. L. poprzez sprzedaż prawa wieczystego użytkowania dotyczącego działki nr ew [...] utracili legitymacje procesową do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Brak zaś legitymacji do wniesienia skargi stanowi przesłankę materialnoprawną skutkującą oddaleniem skargi, bez możliwości merytorycznej kontroli zaskarżonego aktu.
Zgodnie z brzmieniem art. 50 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny, przy czym ograniczenie to nie dotyczy prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznych w zakresie ich statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brały one udział w postępowaniu administracyjnym, a także innych podmiotów, którym ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi
Oznacza to, że poza wyjątkami wymienionymi wyżej, skarżący musi wykazać, iż w konkretnym przypadku istnieje związek pomiędzy jego własną prawnie gwarantowaną sytuacją (nie tylko faktyczną), a zaskarżonym przezeń aktem, polegający na tym, iż akt ten narusza (pozbawia lub ogranicza) właśnie jego interes prawny lub uprawnienie (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2003 r., sygn. akt III RN 42/02, OSNP 2004/7/114).
Skarga winna zawierać uzasadnienie, w jaki sposób doszło do naruszenia prawem chronionego interesu lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1563/04).
Skarżący K. i I. L. w piśmie z dnia 5 października 2007 r. wskazali, iż ich zdaniem sprzedaż wieczystego użytkowania rzeczonej nieruchomości państwu Ż. nie skutkuje pozbawieniem ich przymiotu skarżących sprawie.
Skarżący nie wykazali, jednak jaki istnieje związek pomiędzy ich własną prawnie gwarantowaną sytuacją (a nie tylko faktyczną), a zaskarżonym aktem, polegający na tym, iż akt ten narusza (pozbawia lub ogranicza) właśnie ich interes prawny lub uprawnienie w sytuacji prawnej jaka powstała po zbyciu przez nich prawa użytkowania wieczystego działki nr ew [...].
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.