Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 maja 2009r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym O.) H. H. wniosła skargę na postanowienie (błędnie nazwane przez skarżącą decyzją) Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009r., znak: [...] odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008r., znak: [...], utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2008r., znak: [...] nakładające na H. H. obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej dotyczącej zmiany sposobu użytkowania dwóch kondygnacji w budynku położonym przy ul. [...] w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, natomiast § 2 przywołanego przepisu stanowi, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie H. H. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009r., znak: [...] z pominięciem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższym rozstrzygnięciem, mimo iż została prawidłowo pouczona o możliwości złożenia wniosku opartego o art. 127 § 1 Kpa.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie został wyczerpany tryb zażaleniowy w postępowaniu administracyjnym. Skarga jest zatem niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.