Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2006r. po rozpatrzeniu odwołania W. i K. J.od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].08.2006r., [...], odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...]z dnia [...].02.2006r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi i zewnętrznymi oraz zjazdem tymczasowym na działkę nr [...] położoną przy ul. [...]w [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji na wniosek strony, wymaga uprzedniej kontroli ze strony organu administracji publicznej, czy zachodzą przesłanki formalnoprawne warunkujące jego dopuszczalność np. czy żądanie zostało wniesione przez legitymowany podmiot, mający zdolność do czynności prawnych. W przypadku gdy żądanie pochodzi od osoby nie będącej stroną w sprawie, należy na podstawie art. 157§3 Kpa odmówić wszczęcia postępowania.
Organ wskazał, że nowelizacja ustawy Prawo budowlane z 2003r. ograniczyła ilość stron przy wydawaniu pozwolenia na budowę. Stosownie zatem do postanowień art. 28 ust.2 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118) stronami w postępowaniu dot. pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Organ odwoławczy stwierdził,że w decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr[...] z dnia [...].02.2006r. określono obszar oddziaływania planowanej inwestycji oraz że działka skarżących nie znajduje się w określonym obszarze oddziaływania obiektu budowlanego, wobec czego skarżący nie posiadają przymiotu strony w postępowaniu nadzorczym dot. decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...].02.2006r.
Decyzja została zaskarżona do Sądu przez W. i K. J., którzy podnoszą, że decyzja Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...].02.2006r., zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę na sąsiedniej działce rażąco narusza prawo, bowiem niezgodna jest z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego przyjętego Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] sierpnia 2002 roku.
Poddają w wątpliwość nie uznanie przez organu ich interesu prawnego jako, że Miejscowy Pan Zagospodarowania Przestrzennego stanowił dla nich źródło informacji, jaki charakter zabudowy jest dopuszczalny na terenie objętym planem, jak również informuje o charakterystycznych parametrach budynków oraz zabudowy działek znajdujących się w sąsiedztwie.
Skarżący podnoszą, że w dniu zakupu działki brali pod uwagę zapisy miejscowego planu i to determinowało ich decyzje o zakupie działki.
Zdaniem skarżących ogromny budynek którego długość na południowo - wschodniej ekspozycji od strony działki skarżących wynosi ponad 22m, o dwóch pełnych kondygnacjach mieszkalnych plus poddasze w dachu stromym, stanowi dominantę widokową i przytłacza swoimi gabarytami.
Podkreślają, że nigdy nie byliby zainteresowani budową domu, mając od swej południowej strony budynek o tak ogromnych gabarytach.
Podnoszą również, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie odniósł się do żadnego z podniesionych przez nich argumentów merytorycznych a, zdaniem skarżących zezwolenie na budowę jest niezgodne z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega oddaleniu.
Sądy administracyjne stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem materialnym i procesowym.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
Oceniając zaskarżoną decyzję w tym aspekcie stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, w związku z czym skarga jest niezasadna.
Na wstępie należy podkreślić, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena legalności decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].02.2006r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi i zewnętrznymi oraz zjazdem tymczasowym na działkę nr [...] położoną przy ul. [...] w [...].
Zgodnie z art. 157 § 2 kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Odmowa wszczęcia postępowania może mieć miejsce wówczas, gdy żądanie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji zostanie wniesione przez podmiot nie będący stroną w sprawie, albo gdy wniosła je strona nie mająca zdolności do czynności prawnych, a w przekonaniu organu nie ma podstaw do wszczęcia postępowania z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym podziela wielokrotnie wyrażony zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie pogląd, że pojęcie strony może być wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, czyli normy prawnej, która stanowi podstawę ustaleni uprawnienia lub obowiązku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 1995r., sygn. akt I SA 1326/93). Bez znaczenia jest przy tym fakt czy podmiot wnoszący o stwierdzenie nieważności decyzji brał udział czy też nie brał udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem tej decyzji.
W niniejszym postępowaniu wskazać dodatkowo należy, że obecnie obowiązujący art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, znowelizowany ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane i zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz. 718), który wszedł w życie dnia 11 lipca 2003r., skonkretyzował krąg podmiotów mogących być stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę określając, iż są nimi inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Krąg podmiotów, które mogą być stronami w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę ulega rozszerzeniu i należą do niego strony postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanego rozstrzygnięcia oraz każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności tej decyzji.
Zgodzić należy się ze stanowiskiem organu administracji wyrażonym w zaskarżonej decyzji, iż skarżący nie posiadają przymiotu strony w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji z [...].02.2006r. Zarówno we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji jak i w odwołaniu wniesionym od decyzji Wojewody skarżący nie wykazali własnego interesu prawnego.
Jak to zostało wyżej wyjaśnione o przymiocie strony decyduje istnienie przepisu prawa materialnego wskazującego na własne prawa lub obowiązek podmiotu, który podlega skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 1991r., sygn. akt III ARN 13/91).
Z akt administracyjnych nie wynika, aby inwestycja ta naruszała uzasadniony interes prawny skarżących. Jest ona także zgodna z przepisami określającymi warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż oddalona jest o 4 m od granicy z działką skarżących. Zatem stwierdzić należy, że działka skarżących nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego na który Prezydent Miasta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].02.2006r. wydał pozwolenie na budowę.
Reasumując wskazać należy, iż brak interesu prawnego skarżących w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2006r. w przedmiocie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych pozbawił ich legitymacji czynnej do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności tej decyzji.
Żądanie wszczęcia postępowania w sprawie nieważności przez podmiot nie będący stroną skutkować musi odmową wszczęcia postępowania.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.