Uzasadnienie
Decyzją z 21 lutego 2024 r. nr 364/OPO/2024 Wojewoda Mazowiecki uchylił decyzję Prezydenta miasta S. z dnia [...] marca 2023 r., nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W decyzji tej zawarto pouczenie, że na decyzję służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewody Mazowieckiego, w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji.
Decyzja ta została doręczona r.pr. J. H. - pełnomocnikowi J. R. i D. R. (dalej: "skarżący") w dniu 26 lutego 2024 r.
W dniu 26 marca 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący wywiedli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Wojewody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 64c § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Stosownie natomiast do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przepis art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi z kolei, że sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie kwestionowana decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., wobec czego właściwym środkiem do jej zaskarżenia był sprzeciw, który należało wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji.
Jak wynika z akt administracyjnych, decyzję Wojewody z dnia 21 lutego 2024 r. doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 26 lutego 2024 r. Przewidziany ustawą, 14-dniowy termin na wniesienie sprzeciwu upływał w dniu 11 marca 2024 r. Skarżący wnieśli natomiast skargę w dniu 26 marca 2024 r., a zatem z uchybieniem terminu do wniesienia sprzeciwu.
Zasygnalizować jednocześnie należy, że Wojewoda błędnie pouczył o prawie wniesienia od decyzji organu odwoławczego skargi, zamiast sprzeciwu. Treść tego pouczenia nie uchyla jednak skutków spóźnionego złożenia sprzeciwu, ponieważ tryb, termin oraz sposób wniesienia środka zaskarżenia, wiążąco określają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że pouczenie nie może kreować terminu do wniesienia środka zaskarżenia (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1363/15, z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 702/15).
Natomiast zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.
Fakt błędnego pouczenia strony może natomiast stanowić przesłankę do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu przez Sąd. Wymaga to jednak wystąpienia przez stronę ze stosownym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Wniosek taki należy złożyć w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi (w tym przypadku w terminie 7 dni od otrzymania odpisu niniejszego postanowienia). We wniosku należy uprawdopodobnić przyczynę braku uchybienia terminowi do wniesienia sprzeciwu.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 64c § 1 w zw. z art. 64b § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.