Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 7 lutego 2005 r., które zostało przesłane skarżącemu przy piśmie z dnia 8 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi o nadesłanie dokumentu potwierdzającego dokonanie, zgodnie z art. 18 ust 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28 poz. 169 ze zm.) wpisu do ewidencji gruntów składu zarządu Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej i Leśnej w O..
Przepis art. 18 § 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych stanowi,że nazwa spółki i skład zarządu spółki oraz obszar wspólnoty gruntowej i wykazy uprawnionych do korzystania z tej wspólnoty podlegają z urzędu wpisowi do ewidencji gruntów. Wszelkie późniejsze zmiany w obszarze wspólnoty gruntowej i w wykazie osób uprawnionych, jak również zmiana statutu i zmiany w składzie osobowym zarządu, zgłasza do ewidencji zarząd spółki.
Uprawnienie do reprezentacji spółki na które powołuje się pełnomocnik zarządu J. B. podlega kontroli sądu w zakresie jego prawidłowości tak jak inne pełnomocnictwa do reprezentowania podmiotu przed sądem.
Skład zarządu spółki powinien wynikać z wpisu ujawnionego w ewidencji gruntów. Osoby wchodzące w skład zarządu ujawnione w tym wpisie będą mogły skutecznie udzielić pełnomocnictwa do reprezentowania spółki.
Żądanie Sądu wynikające z zarządzenia z dnia 7 lutego 2005 r. jest tym bardziej zasadne skoro materiał dowodowy sprawy wskazuje na istnienie wieloletniego sporu w zakresie składu personalnego zarządu spółki a w związku z tym pełnomocnik winien wykazać się właściwym umocowaniem.
Skarżący w odpowiedzi na wezwanie nadesłał pismo z szeregiem załączników, jednakże żądanego przez Sąd dokumentu nie przedstawił. Tym samym nie wykonał zarządzenia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.