Uzasadnienie
W. N. w skardze na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2014 r., znak [...] wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
W niniejszej sprawie zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o rozłożenie na raty płatności kwoty opłaty legalizacyjnej ustalonej w wysokości 50.000 zł postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] grudnia 2013 r.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu i jego rodzinie oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania postanowienia. Nieuwzględnienie wniosku spowoduje, w ocenie skarżącego, konieczność natychmiastowej rozbiórki budynku, w którym zamieszkuje skarżący wraz ze swoją rodziną i faktycznie pozbawi miejsca, w którym mogą mieszkać.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 122).
Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki.
Wskazać należy, iż w niniejszej sprawie wnioskiem o wstrzymanie wykonania objęto zaskarżone postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2014 r., utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia 27 stycznia 2014 r., odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o rozłożenie na raty płatności kwoty opłaty legalizacyjnej ustalonej w wysokości 50.000 zł postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] grudnia 2013 r.
Zaskarżone do Sądu postanowienie dotyczące wyłącznie kwestii procesowej, ze względu na swój formalny charakter, nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ono żadnej czynności stron - nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Innymi słowy zaskarżone postanowienie nie kreuje nowego stanu prawnego i ze swej istoty nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu. Zatem charakter formalny skarżonego aktu nie zezwala na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania, określonej w art. 61 § 3 powołanej ustawy.
Tym samym w świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie mógł zostać uwzględniony.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.