Uzasadnienie
W dniu 18 lutego 2011 r. K. K. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011r., znak: [....] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2005r., znak: [....] odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty S. z dnia [...] września 2004 r., znak:[...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. L. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego, przyłącza wodociągowego, przyłącza kanalizacyjnego wraz z przydomową oczyszczalnią ścieków, przyłącza energetycznego, przyłącza telefonicznego, przebudowę sieci telefonicznej, sieci energetycznej oświetlenia terenu na działce nr [...] w U. gm. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a –sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Tak określony tryb wnoszenia skargi powoduje, że złożenie skargi bezpośrednio w Sądzie nie wywołuje skutku jaki ustawa łączy z wniesieniem skargi, za pośrednictwem organu w zakresie zachowania terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Skarżący, wbrew pouczeniu wniósł skargę bezpośrednio do Sądu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako niewłaściwy do przyjęcia skargi, przesłał skargę do organu, celem zajęcia stanowiska i nadesłania akt.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że ww. decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 2 lutego 2011 r.
Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 4 marca 2011 r.. Jednakże błąd skarżącego we wniesieniu skargi bezpośrednio do Sądu, zamiast do organu, spowodował, iż skargę wysłaną z Sądu w dniu 10 marca 2011 r. organ otrzymał dopiero z datą wpływu w dniu 15 marca 2011 r. Skarga wniesiona zatem została z uchybieniem terminu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.