Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 grudnia 2014 r. K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy C. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...], w sprawie zaliczenia istniejącej drogi na terenie gminy C. w miejscowości O. do kategorii dróg gminnych.
Pismem z dnia 27 stycznia 2015 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII tut. Sądu z dnia 19 stycznia 2015 r., skarżący został wezwany do nadesłania odpisu lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 5 lutego 2015 r. wpłynęła do akt sprawy odpowiedź skarżącego, z której wynika, że przed wniesieniem do Sądu skargi na kwestionowaną uchwałę skarżący nie występował do Rady Gminy C. z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia naruszonego zaskarżoną uchwałą, a uczynił to pismem z dnia 3 lutego 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powyższego wynika, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
W przypadku skargi na uchwałę Rady Gminy C. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w sprawie zaliczenia istniejącej drogi na terenie gminy C. w miejscowości O. do kategorii dróg gminnych, wyczerpanie środka zaskarżenia winno nastąpić poprzez wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, tj. po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) i art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a., który ma zastosowanie m. in. do skarg wnoszonych na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, skargę w takim przypadku wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 51/09, Lex nr 515664). Takie też stanowisko zostało zaprezentowane w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (Lex nr 260435).
Zatem, w niniejszej sprawie zachowanie terminu do wniesienia skargi i wyczerpanie środka zaskarżenia wymagało uprzedniego wezwania właściwego organu, tj. Rady Gminy C., do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem z akt sprawy jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem skargi do Sądu na uchwałę Rady Gminy C. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...], skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w ww. przepisach, w tym w art. 101 ust. 1 wymienionej powyżej ustawy. Uczynił to dopiero pismem z dnia 3 lutego 2015 r. w sytuacji, gdy skargę należało uznać za wniesioną w dniu 2 stycznia 2015 r. (skarga ta została bowiem wniesiona bezpośrednio do Sądu, z pominięciem trybu z art. 54 § 1, a wobec tego jako datę jej wniesienia należało przyjąć datę przekazania skargi przez Sąd do właściwego organu).
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.