Uzasadnienie
H. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
We wniosku podał, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie. Jest bez pracy i zasiłku. Utrzymuje się ze sprzedaży posiadanych rzeczy, za co uzyskuje dochód około 450 zł. miesięcznie. W grudniu 2015 r. zmarła żona wnioskodawcy przy której opiece wnioskodawca pracował w latach 2013/2014 zarabiając około 750 zł. Obecnie próbuje znaleźć pracę. Posiada dom o pow. 35 m2 (wnioskodawca zaznaczył, że nie ma do niego dostępu). Posiada 20 zł. oszczędności. Jest współwłaścicielem zabudowanej ww. domem nieruchomości o pow. 800 m2, lokal jest zajęty przez innych współwłaścicieli i wnioskodawca nie ma do niego dostępu.
Ponadto posiada w spadku po rodzicach 1/4 nieruchomości – udział wnioskodawcy wynosi 683 m2. Wnioskodawca wskazał następujące koszty utrzymania: wywóz nieczystości 13 zł., internet 75 zł., energia elektryczna 74 zł., gaz 20 zł., inne 100 zł. Do wniosku dołączono zaświadczenie z urzędu pracy wskazujące, iż wnioskodawca jest od 27 października 2014 r. zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku.
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z środków uzyskanych ze sprzedaży osobistych rzeczy. W tej sytuacji uznano, że wnioskodawca po opłaceniu niezbędnych życiowych (koniecznych) wydatków nie jest w stanie samodzielne ponieść kosztów sprawy. Tym samym wniosek o przyznanie prawa pomocy uznano za zasadny.
Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji.