Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek G. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj., zwolnienia od kosztów sądowych.
Z treści złożonego wniosku oraz nadesłanych wyjaśnień wynika, iż G. P. jest osobą samotną mieszkającą w hotelu robotniczym. Ma obecnie 61 lat. Utrzymuje się z zasiłku stałego przyznanego przez Miasto K. w wysokości 529 zł. Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną. Leczy się na przewlekłe choroby. Utrzymuje się ze wsparcia pomocy społecznej i organizacji charytatywnych (bezpłatne posiłki). Jest właścicielem piętra o pow. 100 m2 kamienicy w L., z której czynsz jest zajęty przez komornika na poczet zapłaty alimentów w wysokości 150 tys. zł. Wnioskodawca wskazał, ze na leki wydaje miesięcznie około 100 zł, opłata za hotel to 20 zł. za dzień, co średnio daje około 600 zł. miesięcznie. Wnioskodawca otrzymuje dodatkową pomoc w postaci darmowych posiłków, odzieży, oraz pomocy pieniężnej z [...] oddziału C. Pomoc pieniężną otrzymuje także z A. W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tego wydatku. Jest osobą bezrobotną, niepełnosprawną, utrzymującą się z zasiłku społecznego oraz pomocy instytucji charytatywnych. W tej sytuacji uznano, że samodzielne poniesienie kosztów sądowych jest poza zasięgiem finansowym strony.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.