Uzasadnienie
Komisja Kwalifikacyjna (...) Okręgowej Izby Architektów decyzją wydaną dnia (...) października 2004 r. odmówiła nadania P K uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń.
W uzasadnieniu Komisja podała, że wg Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadania uprawnień budowlanych i tytułu rzeczoznawcy uchwalonego przez Krajową Radę Izby Architektów, odpowiednie dla uzyskania uprawnień bez ograniczeń wykształcenie wyższe to studia magisterskie zakończone dyplomem z tytułem mgr inż. architekt.
Odwołanie od tej decyzji złożył P K zarzucając naruszenie przy jej wydaniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (art. 14 ust. 3), ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów i rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.
Odwołujący podniósł, że jednym z warunków wskazanych w art. 14 ust. 3 Prawa budowlanego niezbędnych dla uzyskania uprawnień budowlanych jest posiadanie wyższego wykształcenia odpowiedniego dla danej specjalności.
Wydane, w wykonaniu zapisów tej ustawy, rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w załączniku nr 1 określiło kierunki wykształcenia odpowiedniego i pokrewnego dla uzyskania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie podając, iż odpowiednim wykształceniem jest ukończenie studiów wyższych o kierunku architektura i urbanistyka. Zdaniem odwołującego się nie może budzić wątpliwości fakt, że zawód inżyniera architekta (jaki posiada odwołujący się) jest zawodem technicznym, który uzyskuje się po ukończeniu studiów wyższych o kierunku architektura i urbanistyka.
Po rozpatrzeniu odwołania Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej decyzją nr (...) wydaną dnia (...) stycznia 2005 r. na podstawie art. 11, art. 8 pkt 4, art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, art. 12 ust. 1 pkt 1, ust. 2-7 i art. 14 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, § 14 ust. 2 Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych i tytułu rzeczoznawcy budowlanego przyjętego uchwałą Krajowej Rady Izby Architektów z dnia (...).04.2003 r., a także art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że wnioskujący o nadanie uprawnień w specjalności architektonicznej nie spełnił podstawowej pozytywnej przesłanki umożliwiającej dopuszczenie do egzaminu, tj. nie przedstawił dokumentu potwierdzającego ukończenie studiów wyższych magisterskich na kierunku architektura i urbanistyka. Skarżący uzyskał dyplom inżyniera architekta, co nie jest równoznaczne z wykształceniem wyższym w rozumieniu § 14 ust. 2 Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych i tytułu rzeczoznawcy budowlanego.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł P K. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że ustawa Prawo budowlane w art. 14 ust. 3 stawiając dla uzyskania uprawnień budowlanych wymóg posiadania wykształcenia wyższego nie zastrzega, że koniecznym jest posiadanie wykształcenia zakończonego uzyskaniem tytułu magistra.
Stosownie zaś do § 2 Zarządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 kwietnia 1992 r. w sprawie określenia rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów wydawanych przez uczelnie tytuł zawodowy inżyniera jest nadawany absolwentom wyższych zawodowych studiów technicznych.
Wobec tego osoba posiadająca taki tytuł jest osobą z wyższym wykształceniem w rozumieniu art. 14 ust. 3 Prawa budowlanego.
Wobec tego zdaniem skarżącego zapis regulaminu postępowania kwalifikacyjnego, na który powołuje się Komisja Kwalifikacyjna, jest sprzeczny z art. 14 ust. 3 Prawa budowlanego i nie może stanowić podstawy odmowy nadania uprawnień.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej wnosząc o jej oddalenie podtrzymała argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie.
Bezsporna jest argumentacja (...) Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów, iż wymogiem nadania uprawnień o jakie ubiega się skarżący, stosownie do art. 14 ust. 1 pkt 1 oraz art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust 2 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane a także § 3 ust. 1 i § 6 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie jest posiadanie odpowiedniego wyższego wykształcenia technicznego i praktyki zawodowej, dostosowanych do rodzaju oraz stopnia skomplikowania działalności, a także innych wymagań związanych z tą funkcją. Równocześnie Sąd nie może zgodzić się z zarzutami organu, iż przygotowanie zawodowe skarżącego nie odpowiada w/w wymaganiom.
Należy wskazać, iż Ustawa z 12 września 1990 r. (Dz. U. Nr 65 poz. 385 ze zm.) o szkolnictwie wyższym nie definiuje pojęcia "wykształcenie wyższe", aczkolwiek w art. 149 ust 1 stanowi, że "absolwent uczelni otrzymuje dyplom ukończenia studiów na określonym kierunku". W art. 149 ust. 2 w/w ustawy stwierdza się, iż "minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi w drodze rozporządzenia, rodzaje dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzory dyplomów wydawanych przez uczelnie, uwzględniając rodzaje i kierunki studiów".
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 lipca 2004 r. w sprawie rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów wydawanych przez uczelnie w § 3 określa tytuły zawodowe nadawane absolwentom studiów wyższych. Należy do nich, zarówno tytuł magistra inżyniera architekta, jak i posiadany przez skarżącego tytuł inżyniera architekta.
Utrzymując w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej, Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Architektów powołała się w uzasadnieniu na § 14 ust. 2 Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych i tytułu rzeczoznawcy budowlanego, w którym przez "wykształcenie wyższe" rozumie się ukończenie magisterskich studiów wyższych na kierunku architektura i urbanistyka, legitymowane dyplomem magistra inżyniera architekta. Powołując się na powyższe, Krajowa Komisja Kwalifikacyjna uznała iż nie zostały spełnione przesłanki zawarte w przepisach art. 12 i 14 Prawa Budowlanego.
Sąd stwierdza, iż Krajowa Rada Izby Architektów przyjmując w/w regulamin uchwałą nr O-03-03 Krajowej Rady Izby Architektów z dnia 17 kwietnia 2003 roku w sprawie Regulaminu Postępowania Kwalifikacyjnego, dokonała w paragrafie 14 ust. 2 interpretacji ustawy. Nie ulega wątpliwości, że organ ten nie jest uprawniony do tworzenia wykładni prawa. Należy podkreślić, iż Krajowa Rada nie jest upoważniona do określania i modyfikowania przesłanek nadawania uprawnień architektoniczno-budowlanych, a na podstawie art. 33 pkt. 6 ustawy 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów uchwalenie w/w Regulaminu ma na celu sprecyzowanie postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych i tytułu rzeczoznawcy budowlanego. Regulamin postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych i tytułu rzeczoznawcy budowlanego nie może zmieniać aktów prawnych o randze ustawy i rozporządzenia. Stanowi on jedynie przepisy prawa wewnętrznego regulujący tryb postępowania kwalifikacyjnego w ramach stosownych delegacji.
Uznając więc, iż organy administracji publicznej z mocy art. 7 w związku z art. 77 § 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego są obowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a stanowisko swoje uzasadnić zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa, a obowiązku tego nie spełniły, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Sad orzekł jak w sentencji wyroku.