Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa złożone do organu wyższego stopnia. W niniejszej sprawie organem tym jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.
Strona skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 5 stycznia 2010r. została zobowiązana do złożenia odpisu zażalenia, złożonego przed wniesieniem skargi, na niezałatwienie sprawy do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca Wspólnota nadesłała zażalenie wniesione do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W..
Skarga na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.
Wyjaśnić trzeba, że nie ma przeszkód, aby strona po usunięciu powyższych uchybień, wystąpiła z ponowną skargą na bezczynność organu, o ile organ ten w dalszym ciągu nie podejmie żadnych działań w sprawie.
Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia.