Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2014r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał C. T. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W piśmie z dnia 27 marca 2014r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata K. K. pełnomocnikiem z urzędu dla C. T..
Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi C. T. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę oddalił.
W wyroku w pkt II Sąd przyznał również ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K.K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych.
Od powyższego wyroku w imieniu skarżącej skargę kasacyjną wniosła i sporządziła adwokat K. K. Pismem z dnia 16 czerwca 2015r. złożonym na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 17 czerwca adwokat K. K. poinformowała o powołaniu jej na stanowisko państwowe. W związku z tym, podała, iż jako adwokat od 17 czerwca 2015r. niewykonujący zawodu nie może w sprawie podejmować skutecznie żadnych czynności.
Pismem z dnia 2 lipca 2015r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała, że zastępcą adw. K. K. został wyznaczony adw. P. P. Adwokat P. P., jak wynika z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, reprezentował skarżącą na rozprawie przed NSA w dniu 17 września 2015r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 września 2015r., sygn. akt II OSK 3010/14 oddalił skargę kasacyjną.
Pismem z dnia 17 września 2015r. adwokat P. P. wniósł wniosek o przyznanie mu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Pełnomocnik wniósł także o zwrot niezbędnych wydatków poniesionych na przejazd na rozprawę przed NSA w związku z wykonywaniem prawa pomocy. Oświadczył, że koszty pomocy prawnej jak i dojazdu nie zostały poniesione w całości ani w części. Wskazał on żądane kwoty tj. 295,20 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, i szczegółowe wyliczenie kwoty 68,06 złotych -tytułem zwrotu kosztów do sądu samochodem (przy zastosowaniu stawki 0,83 złotych za km. We wniosku pełnomocnik podał, że dojazd na rozprawę odbył się samochodem marki Peugot 106 o pojemności silnika 954 cm³, a odległość w jedną stronę między [...](siedzibą kancelarii pełnomocnika), a Warszawą wynosi około 41 km.
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego –§ 22 nowego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje zastosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit c) Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. stanowi, że stawka minimalna za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.
Zgodnie z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
W niniejszej sprawie ustanowiony w sprawie adwokat P. P. nie prowadził sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji.
W ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu pełnomocnik skarżącej brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zasadne jest w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75% stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (która wynosi 240 złotych). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Ponadto uznano, że pełnomocnikowi adwokatowi P. P. przysługuje zwrot niezbędnych wydatków, na które w niniejszej sprawie złożyły się poniesione koszty dojazdu na rozprawę przed NSA.
Z pisma z dnia 17 września 2015r. adwokata P. P. wynika, że odbył on podróż samochodem osobowym marki Peuget 106 o pojemności silnika 954 cm³ na trasie [...] (gdzie znajduje się kancelaria pełnomocnika) – Warszawa do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozprawę oraz koszty drogi powrotnej, tj. przejechał łącznie 82 km.
Stosownie do treści § 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002 r., nr 27 poz. 271 ze zm.), stawka za 1 kilometr przebiegu pojazdu – samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm³ nie może być wyższa niż 0,8358 zł.
Zatem koszt przejazdu samochodem osobowym o pojemności silnika powyżej 900 cm³ na trasie o łącznej długości 82 km obliczony przy zastosowaniu wskazanej wyżej stawki to 68,06 złotych.
Pełnomocnik wprawdzie nie udokumentował, że wymienione koszty przejazdu poniósł, jednak w ocenie orzekającego zważywszy na fakt, iż siedziba kancelarii pełnomocnika znajduje się w innej miejscowości, oświadczenie strony o podróży samochodem, informacji o ilości przejechanych kilometrów należy uznać za wiarygodne i wystarczające.
Łączna wartość wynagrodzenia stanowi zatem kwotę 289, 46 złotych i stanowi sumę obu, opisanych wyżej składników wynagrodzenia przy czym podatek od towarów i usług tak jak wskazano wyżej naliczono wyłącznie od kwoty 180,00 złotych.
W związku z powyższym na podstawie art. 250 w związku § 18 ust. 1 pkt 2 lit c) Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 180,00 złotych, podwyższone o stawkę podatku 23 % podatku VAT, tj. o kwotę 41,40 złotych oraz zwrot niezbędnych wydatków w kwocie 68,06 złotych, a zatem łącznie kwotę 289, 46 złotych.