Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 listopada 2015 r., sprecyzowanym pismem z dnia 29 grudnia 2015 r., S. J. V. złożyło skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie wniosku S. o wszczęcie postępowania w sprawie wpisania do rejestru zabytków układu urbanistycznego letniska M..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 cyt. ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność organu administracji wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z powołanym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Pismem z dnia 24 lutego 2016 r. (doręczonym w dniu 15 marca 2016 r.) wezwano S. J. V. do wskazania, czy przed złożeniem skargi na bezczynność organu S. skierowało do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 kpa oraz zobowiązano do nadesłania odpisu wezwania – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z treści pisma S. J. V. z dnia 22 marca 2016 r. wynika, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego S. nie wezwało organu do usunięcia naruszenia prawa (takiej informacji udzielił również organ w odpowiedzi na skargę). Jednocześnie S. wskazało, że dążąc do wypełnienia przesłanek formalnych uprawniających do złożenia skargi, w dniu 22 marca 2016 r. złożyło stosowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Wyjaśnienia wobec tego wymaga, że złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa już po wniesieniu skargi nie może być uznane za skuteczne wyczerpanie środków zaskarżenia w niniejszej sprawie. Z treści art. 52 § 1 p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność będącą przedmiotem niniejszej skargi było wcześniejsze wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, wystąpienie z takim wezwaniem dopiero po wniesieniu skargi tego warunku nie dopełnia.
Skoro zatem S. J. V. złożyło skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego bez wyczerpania środków zaskarżenia, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy.