Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2011r. J.R. wniosła skargę na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie niewydania decyzji w konsekwencji złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] w przedmiocie wycofania z obrotu na terenie całego kraju wyrobu o nazwie "[...]" określonego, jako wyrób przeznaczony do celów kolekcjonerskich oraz wszystkich podobnych wyrobów, mogących mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia ludzi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga do Sądu winna być poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie. Podał, że postanowieniami przedłużał termin do załatwienia sprawy z uwagi na jej skomplikowany charakter, ostatnim postanowieniem przedłużył termin do dnia [...] kwietnia 2011r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. W przypadku, gdy organ wydający akt administracyjny nie ma nad sobą organu wyższego stopnia przysługuje wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy (art. 127 § 3 k.p.a.). Zgodnie zaś art. 37 k.p.a. (w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia skargi) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Art. 7 pkt 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 Nr 122, poz. 851 ze zm.) stanowi, że Państwową Inspekcją Sanitarną kieruje Główny Inspektor Sanitarny, jako centralny organ administracji rządowej. Nie ma zatem w hierarchii administracyjnej organu wyższego stopnia. Oznacza to, że od decyzji wydanych przez ten organ służy wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, a w przypadku bezczynności - wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na podstawie art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. § 2 ww. przepisu wskazuje, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Jeżeli zaś ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, z uwagi na brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, niedopuszczalnym jest wniesienie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z tego względu, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym toczącym się przed organami administracji państwowej. Fakt ten przesądza o naruszeniu art. 52 § 1 ww. ustawy i niedopuszczalności skargi w niniejszej sprawie.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł, jak w postanowieniu.