Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 sierpnia 2013r. J. S. wniósł skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2013 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w wysokości 100,00 złotych oraz do nadesłania odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego w trybie art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu w dniu 27 września 2013r. Zatem termin do uzupełnienia powyższych braków upływał w dniu 4 września 2013 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący w wyznaczonym terminie uiścił wpis sądowy w należnej wysokości, nie nadesłał jednak odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego w trybie art. 37 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia uregulowane w art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie, pomimo skierowania do skarżącego wezwania do nadesłania odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez organ, złożonego w ww. trybie, skarżący nie wykazał, iż wniósł takie wezwanie. Skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie Sądu.
Wobec powyższego Sąd uznał, że wniesienie skargi przez skarżącego na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zostało poprzedzone wyczerpaniem przez niego przysługującego mu w tym przypadku środka zaskarżenia.
Dokonując takiej oceny Sąd wziął pod uwagę załączone przez skarżącego do skargi pismo z dnia [...] marca 2013r., zatytułowane "zażalenie na przewlekłość postępowania" i skierowane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sąd stwierdził jednak, że nie świadczy ono o spełnieniu ww. wymogu w niniejszej sprawie związanego z wyczerpaniem trybu. Wskazać należy, iż w powyższym piśmie skarżący podał, że złożył odwołanie od decyzji nr [...], które nie zostało rozpatrzone. Z pisma Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak:[...] (znajdującego się w aktach administracyjnych w sprawie łączącej się z niniejszą o sygn. akt VII SA/Wa 1397/13), adresowanego do skarżącego wynika, że jest to odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], które nie zostało rozpatrzone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Zatem ww. pismo skarżącego, załączone do skargi, dotyczyć może ewentualnej bezczynności [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a nie bezczynności Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który jest organem skarżonym w niniejszej sprawie.
Z powyższych względów Sąd uznał, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.