Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270– zwanej dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. – zwanej dalej k.p.a.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a., złożone do organu wyższego stopnia.
Skarżąca, pismem z dnia 28 września 2011 r., została zobowiązana przez Sąd do złożenia odpisu zażalenia na niezałatwienie sprawy, złożonego przed wniesieniem skargi, do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca nie nadesłała wymaganego odpisu zażalenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a. W piśmie datowanym na dzień 25 kwietnia 2012 r. M. O. wskazała natomiast m.in., iż "(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ani Starosta [...] nie powiadomili (...) [jej] o możliwości złożenia (...) zażalenia na Starostę [...] (...) bezpośrednio do Wojewody". Do pisma tego skarżąca załączyła pisma, które przed wniesieniem skargi kierowała do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz Starosty [...].
Zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie zażalenie, o którym mowa w powołanym art. 37 k.p.a. winno było zostać skierowanie przez skarżącą do Wojewody [...] przed wniesieniem, skargi do Sądu. Jednakże skarżąca takiego zażalenia nie wniosła do właściwego organu.
Skarga złożona na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.
Z tego względu orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 wymienionej ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia.