Uzasadnienie
W dniu 29 stycznia 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. R., J. T., P. K. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Zdaniem skarżących, bezczynność organu polega na nie rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...] stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej A. R., J. T. i P. K. pozwolenia na budowę pn. I etap budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, wielostanowiskowym z wewnętrznymi instalacjami oraz przyłączami, przy ul. [...] w K. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż wniosek skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji został rozpoznany w ramach prowadzonego postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji własnej organu z dnia [...] znak:[...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dodał, iż wobec domagania się przez skarżących wydania odrębnego rozstrzygnięcia w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] wydał odrębną decyzję z dnia [...] znak: [...], którą odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Na potwierdzenie powyższego organ załączył do akt administracyjnych sprawy wydaną decyzję.
W świetle powyższego, stwierdzić należy, że rozpatrywanie skargi przez Sąd na bezczynność organu stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.