Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 6 czerwca 2012 r., sygn. akt VII SAB/Wa 111/12

Uzasadnienie

Główny Urząd Nadzoru Budowlanego przy piśmie z dnia 6 marca 2012 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nadesłaną za pomocą poczty elektronicznej skargę B. R. z dnia [...] października 2010 r. na "rażącą przewlekłość postępowania oraz bezczynność i opieszałość WINB w sprawie nieprawidłowości przy rozbudowie budynku mieszkalnego przy ul C.". Skarżący wskazał, że bezprawnie odmówiono mu przymiotu strony w postępowaniu w sprawie rozbudowy ww. budynku, a Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zajął w tej sprawie stanowiska.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. udzielił odpowiedzi na skargę i przedstawił stanowisko w sprawie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przedmiotowa skarga była już dwukrotnie rozpoznana przez organ wojewódzki w trybie działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a. Organ wojewódzki ustalił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją z dnia [...] października 2007 r., nr [...] umorzył postępowanie w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego przy ul C.. B. R. otrzymał ww. decyzję i nie wniósł od niej odwołania. Organ wojewódzki pismem z dnia [...] maja 2010 r. stwierdził więc bezzasadność skargi B. R.. W dniu [...] listopada 2010 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarga B. R. z dnia [...] października 2010 r. na rażącą przewlekłość postępowania i opieszałość WINB w sprawie ww. budynku mieszkalnego. Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze.

Ta sama skarga z dnia [...] października 2010 r. wpłynęła ponowienie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] marca 2012 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej i została przekazana do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego celem rozpoznania.

Z kolei Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał ww. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i jest ona przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.

Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach.

Ze skargi B. R. z dnia [...] października 2010 r. wynika, że kwestionuje on rozbudowę budynku mieszklanego przy ul. C. i uważa, ze bezprawnie odmówiono mu przymiotu strony.

Należy jednakże wskazać, ze sprawa rozbudowy ww. budynku była przedmiotem postępowania przed organami nadzoru budowlanego i została zakończona decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2007 r., który umorzył postępowanie. Skarżacy ostrzymał decyzję jako strona postępowania i miał prawo wnieść od niej odwoławnie, z czego nie skorzystał. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismami z dnia [...] maja 2010 r. i [...] listopada 2010 r. stwierdził bezzsasdność skargi B. R. w ww. sprawie. Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi zostało rozpatrzone na podstawie przepisów działu VIII k.p.a.

Stosownie do art. 227 k.p.a przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stronie niezadowolonej z załatwienia skargi opartej na podstawie art. 227 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a, a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a..

Z tych względów skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.