Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. składane do organu wyższego stopnia.
Skarżący Z. G. na mocy zarządzenia z dnia 22 lipca 2010 r., doręczonego przy piśmie z dnia 26 lipca br., został zobowiązany do nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi odpisu zażalenia na niezałatwienie sprawy do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a.
Skarżący odpowiadając na ww. zarządzenie nadesłał pismo z dnia 12 maja 2010 r. zatytułowane wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy sąd odrzuca skargę gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Należy wskazać, że nadesłane przez skarżącego pismo nie jest zażaleniem wniesionym w trybie art. 37 kpa do organu wyższego stopnia. Jest to, z uwagi na swoją treść, pismo ponaglające organ II instancji do rozpatrzenia odwołania skarżącego od decyzji I instancji. Nie zostało również wniesione do organu wyższego stopnia, którym w sprawie jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Z tego względu z uwagi na niewyczerpanie trybu określonego w art. 37 k.p.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne, gdyż stoi w sprzeczności z treścią art. 52 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.