Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 lipca 2011 r. K. S. wniósł skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niezałatwienia zażalenia z dnia 4 maja 2011 r. na bezczynność Wojewody [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 29 lipca 2011 r. wezwano skarżącego do nadesłania odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego w trybie art. 37 k.p.a do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie sprawy w terminie. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 8 sierpnia 2011 r. Zatem wyznaczony w zarządzeniu siedmiodniowy termin upłynął w dniu 16 sierpnia 2011 r.
Pomimo upływu tego terminu skarżący nie nadesłał odpisu wezwania
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a).
W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia z art. 37 § 1 k.p.a na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a lub ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu –wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Mając na uwadze powyższe, zarządzeniem z dnia 29 lipca 2011 r. Przewodniczący Wydziału VII wezwał skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni, odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego w trybie art. 37 k.p.a.
Jak wynika, z akt sprawy skarżącemu wezwanie doręczono w dniu 8 sierpnia 2011 r. zatem ostatnim dniem, w którym skarżący mógł wywiązać się z nałożonego obowiązku był dzień 16 sierpnia 2011 r.
Z akt sprawy wynika, że do chwili obecnej skarżący K. S. nie odpowiedział na wezwanie Sądu.
Wobec powyższego przyjęto, że wniesienie skargi przez skarżącego na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zostało poprzedzone wyczerpaniem przez niego przysługującego mu środka zaskarżenia.
Należy przy tym podkreślić, że wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w skardze skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego winna być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Powyższe wynika wprost z treści art. 37 § 1 k.p.a w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W konsekwencji zatem powoływane przez skarżącego stanowiska Sądów Administracyjnych prezentowane w przywołanych orzeczeniach straciły na aktualności.
Z powyższych względów uznano, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.