Uzasadnienie
L. J. pismem z dnia [...] marca 2012 r. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów. Wskazał, że Prezes Rady Ministrów nie rozpoznał jego wezwania z dnia [...] stycznia 2012 r. dotyczącego wniosku wyborcy z dnia 19 listopada 2010 r. Skarżący wskazał, że naruszenie prawa polegało na wadliwym wyborze organów Miasta [...] i zaniechaniu wyboru ławników w 1998 r. i wadliwym wyborze w roku 1999, 2003, 2007, 2011. Wskazane naruszenia dotyczą Prezesa Rady Ministrów jako organu sprawującego nadzór nad działalnością powiatu.
W odpowiedzi na skargę Prezes Rady Ministrów wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. Nr 270), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.
Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ww. ustawy skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których organ administracji publicznej wydaje rozstrzygnięcie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego. Skarga na bezczynność organu ma zatem zasadniczo dyscyplinować organ administracji publicznej do wydania aktu administracyjnego kończącego sprawę, otwierając drogę sądowoadministracyjną przez możliwość wniesienia skargi na akt administracyjny. Zgodnie z przepisem skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (patrz również: Andrzej Kabat "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz" Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 2006 r., str. 30). Tym samym nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.
Skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, gdyż jej przedmiot nie mieści się wśród wyczerpująco wymienionych w art. 3 ustawy o p.p.s.a. kategorii działań/zaniechań administracji publicznej.
Skarga z dnia [...] marca 2012 r. dotyczy nierozpoznania przez Prezesa Rady Ministrów pisma z dnia [...] stycznia 2012 r. w którym skarżący wniósł o odwołanie obecnego Prezydenta Miasta [...], uznanie Rady Miasta [...] za organ nieistniejący i stwierdzenie braku wyboru ławników.
Przedmiot skargi wskazuje, że w niniejszej sprawie nie można mówić o bezczynności w uzewnętrznieniu przejawu woli organu administracyjnego, o charakterze władczym i zewnętrznym, wydanego na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego rozstrzygającego konkretną sprawę, indywidualnie określonej osoby fizycznej i prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne (por. uchwałę Izby Cywilnej i Administracji Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1988 r. sygn. akt III AZP 1/88, publ. OSPiKA 1989, z. 3, poz. 59).
Z uwagi na powyższe, skarga w sprawie bezczynności Prezesa Rady Ministrów jako nieobjęta zakresem właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o p.p.s.a., skarga, podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.