Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 września 2015 r. P. Sp. z o.o. z/s w S. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika r. pr. M. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w sprawie odwołania W. w W. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia przez stronę skarżącą. Wojewoda [...] wskazał, że skarżąca nie wyczerpała w niniejszej sprawie drogi administracyjnej, z uwagi na fakt, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie złożyła do Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego zażalenia na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę [...].
W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej poinformowała, że skarżąca nie składała zażalenia na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę [...] do Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego, a zamiast tego wezwała Wojewodę do usunięcia naruszenia prawa w postaci nierozpatrzenia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a.") skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej można wnieść do sądu administracyjnego w przypadkach określonych w pkt 1-4a lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w art. 4a.
Jednakże warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie służących stronie w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia. Stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2013 r., poz. 267 – dalej jako "k.p.a."). Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi do Sądu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...], skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., gdyż nie wniosła stosownego zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] do organu wyższego stopnia, tj. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego.
Wskazać należy, że organem wyższego stopnia nad Wojewodą [...] w sprawach administracji architektoniczno-budowlanej (w tym pozwolenia na budowę, na wykonanie robót budowlanych) jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 88 ust. 1 i 2 w związku z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013., poz. 1409 ze zm.), do którego przed wniesieniem skargi do Sądu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] skarżąca powinna była wnieść zażalenie, w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie złożyła takiego zażalenia, a jedynie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane do Wojewody [...], które nie stanowi wyczerpania trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a.
W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie złożyła w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, to skarga do sądu administracyjnego na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed organami administracji publicznej) może otworzyć stronie skarżącej drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego.
Mając na względzie powyższe – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. – należało orzec jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.