Uzasadnienie
W dniu 6 sierpnia 2009 r. skarżący A. I. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta m. W. w sprawie rozpatrzenia zgłoszenia z dnia [...] czerwca 2006 r. zamiaru ogrodzenia działki nr [...] z obrębu [...] od strony ul. [...] w W. Jak wynika z dołączonych akt administracyjnych w dniu [...] września 2009 r. Prezydent m. W. wydał postanowienie nr [...], w którym na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nałożył na inwestora A. I. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia. Gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, organ dokona czynności z zakresu administracji publicznej lub wyda akt dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności ma zastosowanie przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.)
Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08 mającej na celu wyjaśnienie przepisów prawnych, których stosowanie nastręczało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych.
Sąd uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w wyznaczonym terminie aktu lub dokonania czynności. Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi przez Sąd nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt wydane zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania.
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności staje się zatem bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa.
Z tych względów mając na uwadze, że organ podjął czynność (wydał postanowienie w przedmiocie uzupełnienia braków) po wniesieniu skargi na bezczynność Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe.