Uzasadnienie
Skarżący P. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność i przewlekłość Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie znak: DOR.7202.2.2023 (DON.7202.8.2023) dotyczącej roszczenia o odszkodowanie za poniesioną rzeczywistą szkodę w związku z decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 20 lutego 2023r., znak: DON.7202.1.2022.AGP.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 sierpnia 2023r. (k.- 48) wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie z 11 sierpnia 2023r. przesłanym do Sądu drogą elektroniczną skarżący cofnął skargę z 5 lipca 2023r. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 128/23.
Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 12 września 2023r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy tytułem wpisu sądowego od skargi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2023r. poz. 259)– dalej p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy, ww. wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu 11 sierpnia 2023r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższego braku skargi upłynął z dniem 18 sierpnia 2023r. Skarżący w zakreślonych przez sąd terminie nie uiścił żądanego wpisu sądowego.
W wskazanym wyżej piśmie z 11 sierpnia 2023r. skarżący oświadczył, że cofa skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 128/23.
Należy wskazać, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli skutecznie wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie.
W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (vide: np. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 czerwca 2009r., sygn. akt II SA/Go 237/09).
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.