Uzasadnienie
W. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie likwidacji samowoli budowlanej powstałej na działce nr ew. [...] w W. R. gm. [...] pow. [...].
Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 20 października 2010 r. skarżący został wezwany do nadesłania dowodu nadania w urzędzie pocztowym pisma z dnia 3 sierpnia 2009 r. adresowanego do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę wskazano art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a),
Powyższe wezwanie doręczono na adres skarżącego wskazany w skardze w dniu 29 października 2010 r. Zarządzenie zostało prawidłowo doręczone do rąk dorosłego domownika (k-17).
W wyznaczonym terminie nie uzupełniono braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. W sytuacji gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie w odpisie zarządzenia skierowanego do strony skarżącej w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi. Skarżącego pouczono także o skutkach jego niewykonania.
Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął bieg 30 października 2010 r. i upłynął 5 listopada 2010 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Mimo wezwania nie uzupełniono braku formalnego skargi do dnia dzisiejszego.
W tym stanie rzeczy Sąd był zobowiązany odrzucić skargę z mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.