Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2009r. wezwano skarżącego A. F. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3) przez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego i wskazanie na czym polega bezczynność organu.
W dniu 8 stycznia 2010r. wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wykonania ww. zarządzenia. Wniosek swój uzasadnił tym, że nie zauważył w pliku dokumentów ostatniej kartki z wezwaniem do uzupełnienia. Zaznaczył, że wymagane 100,00 złotych wpłacił w terminie w L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a stanowi, iż jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z ww. przepisem przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest możliwe wówczas gdy strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a więc wtedy gdy zaistniały obiektywne i niezależne okoliczności od woli wnioskodawcy, umożliwiające dokonanie tych czynności w terminie.
Kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003r, II SA 4162/01 Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s 340).
Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonywujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Mając powyższe na uwadze, uznać należy, iż skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a wskazana przez niego przyczyna nie usprawiedliwia uchybienia terminu. Niedopatrzenie przez skarżącego wezwania do uzupełnienia braków należy traktować w kategoriach niedbalstwa i braku dochowania należytej staranności w pilnowaniu własnej sprawy.
Podkreślić należy, że obowiązkiem strony skarżącej jest dochowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu wszelkich czynności procesowych i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona skarżąca dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.