Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt VII SAB/Wa 16/06

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Tadeusz Nowak przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 20 kwietnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi H. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę H. S.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 13 marca 2006r. H. S. został wezwany do nadesłania odpisu zażalenia złożonego przed wniesieniem skargi w trybie art. 37 Kpa. W odpowiedzi na w/w pismo skarżący wskazał, iż nie złożył zażalenia w w/w trybie oraz cofnął skargę na bezczynność w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Zgodnie z art. 37 § 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wniesienie zażalenia, o którym mowa w w/w przepisie, może świadczyć o wyczerpaniu środków odwoławczych i stanowić legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tak więc przesłanką dopuszczalności postępowania sądowo-administracyjnego w odniesieniu do skargi na bezczynność polegającą na nie wydaniu w terminie decyzji sprowadza się do tego, iż skarżący zgodnie z art. 37 § 1 Kpa obowiązany był do wyczerpania środków prawnych przed wniesieniem skargi do Sądu, tj. w niniejszej sprawie do wniesienia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 1997 r., III SAB 47/96).

Na podstawie art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje wówczas, gdy niewyczerpane zostały środki zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego, mimo że przysługiwał mu wymieniony w art. 37 Kpa środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Dopiero po wyczerpaniu w/w trybu możliwe jest wniesienia skargi na bezczynność do Sądu. Ponadto należy stwierdzić, iż art. 52 § 1 w/w ustawy wprost stwierdza, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...).

Na etapie wniesienia skargi do sądu, w pierwszej kolejności sądowej kontroli poddane są braki formalne skargi, dlatego w związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.