Uzasadnienie
W dniu 20 marca 2007r. do Sądu wpłynęła skarga R. i M. F. oraz M. G., K.Z. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie złożonego przez skarżących zażalenia na bezczynność Wojewody [...]
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował, że w związku ze złożonym zażaleniem na bezczynność Wojewody [...] w postępowaniu administracyjnym w sprawie o sygnaturze [...], [...]) pismami z dnia 15 grudnia 2006r. i dnia 29 stycznia 2007r wystąpił do Wojewody [...] o przekazanie relacji z podejmowanych w sprawie działań oraz nadesłanie kserokopii podstawowych dokumentów.
Pismem z dnia 22 stycznia 2007r. organ wojewódzki udzielił wyjaśnień i przekazał dokumenty, z których wynikało, iż objęte zażaleniem na bezczynność postępowania odwoławcze zostały zawieszone. Z uwagi na fakt, iż wyjaśnienia te nie były wystarczające do ewentualnego podjęcia rozstrzygnięcia w trybie art. 37 § 2 kpa, pismem z dnia 22 marca 2007r. wezwano organ wojewódzki do przedstawienia wyjaśnień i przekazania istotnych dokumentów dla wyjaśnienia przyczyn bezczynności.
Jednocześnie skarżący zostali poinformowani o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 20 kwietnia 2007r.
Z przekazanych przez Wojewodę [...] przy piśmie z dnia 19 kwietnia 2007r informacji wynika, że postępowania odwoławcze zostały zakończone decyzjami Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2007r, znak: [...] oraz z dnia [...] kwietnia 2007r znak:[...]. Natomiast sprawa wniosku skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2002r. została zakończona decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2007r.,którą odmówiono stwierdzenia nieważności ww. decyzji.
W świetle powyższego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007r na podstawie art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r.,nr 98, poz. 1071 ze zm.), uznał zażalenie skarżących za nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. W punktach 1 - 4 art. 3 § 2 ww. ustawy wymieniono akty administracyjne, które są poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Katalog ten zawiera decyzje administracyjne, postanowienia od których służy środek zaskarżenia w postaci zażalenia albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także postanowienia, wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikające z przepisów prawa. Oznacza to, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna jedynie w granicach w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia lub inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej.
Postanowienie o którym mowa w art. 37 k.p.a. nie należy do kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem nie jest to postanowienie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, czy też rozstrzygające sprawę co do istoty.
Stosownie do treści art. 3 ww. ustawy skarga na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznaniu zażalenia skarżących na bezczynność Wojewody [...] jest więc niedopuszczalna.
W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy.