Uzasadnienie
Na ogłoszone przez Ministra Finansów w dniu [...] października 2008 r. konkursy na stanowiska naczelników 201 urzędów skarbowych, B. K. pismem z dnia [...] listopada 2008 r. zgłosiła swoją kandydaturę do konkursów na stanowiska naczelnika Urzędu Skarbowego w W. oraz naczelnika Urzędu Skarbowego w B. Konkurs na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w B, w myśl postanowień § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2008 r. w sprawie trybu powołania komisji i przeprowadzania konkursu na stanowisko dyrektora izby skarbowej i naczelnika urzędu skarbowego (Dz. U. Nr 133, poz. 844), został rozstrzygnięty, gdyż dwóch uczestników uzyskało łącznie z obu części konkursu co najmniej 68 punktów, z czego B. K. uzyskała łącznie [...] punktu, o czym została poinformowana pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r.. Pomimo rozstrzygnięcia konkursu Minister Finansów nie powołał żadnego z kandydatów wyłonionych w ww. konkursie w oparciu o art. 5 ust. 5 e ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1267, ze zm.).
Po ogłoszeniu przez Ministra Finansów w dniu [...] lipca 2009 r. kolejnego konkursu na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w B., B. K. pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r., w trybie art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na bezprawnym ogłoszeniu w dniu [...] lipca 2009 r. konkursu na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w B., poprzez unieważnienie ww. konkursu oraz powołanie jednego z dwóch wyłonionych w drodze konkursu kandydatów. Minister Finansów pismem z dnia [...] września 2009 r. poinformował B. K., że zarówno zarzut bezprawnego ogłoszenia powtórnego konkursu na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w B., jak i wniosek o jego unieważnienie jest bezzasadny.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Finansów polegającą na nie powołaniu na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w B. jednego z dwóch kandydatów, wyłonionych w drodze przeprowadzonego konkursu oraz bezprawnym ogłoszeniu w dniu [...] lipca 2009 r. ponownego konkursu na to stanowisko, złożyła B. K. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów, wniósł o jej oddalenie, ewentualnie odrzucenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że żaden przepis prawa nie nakłada na Ministra Finansów obowiązku uzasadniania decyzji. Organ powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt: I PK 250/07, zgodnie z którym powoływanie i odwoływanie naczelników urzędów skarbowych to element ich podległości i metoda sprawowania nad nimi kontroli, a decyzja w tym zakresie nie wymaga uzasadniania. Zdaniem organu postępowanie konkursowe na stanowisko naczelnika Urzędu Skarbowego w B., jak również ponowne ogłoszenie konkursu na to stanowisko, w związku z niepowołaniem żadnego z wyłonionych w poprzednim konkursie kandydatów, zostały przeprowadzone zgodnie z literą prawa, bez żadnych uchybień.
Ponadto Minister wskazał, że w ramach swobody decyzyjnej, może uznać, że dany kandydat nie gwarantuje obiektywnego wykonywania zadań na stanowisku naczelnika urzędu skarbowego, co nie oznacza, że ta osoba nie jest w stanie rzetelnie, bezstronnie i terminowo wykonywać zadań na innym stanowisku w korpusie służby cywilnej.
Wniosek o odrzucenie skargi został uzasadniony, tym że działanie Ministra polegające na ogłoszeniu nowego konkursu nie wpisuje się w dyspozycję art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jak również niepowołanie na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego jednego z dwóch wyłonionych w drodze konkursu kandydatów nie podlega kontroli sądu administracyjnego, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach odmowy mianowania na stanowisko lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej chyba, że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. Nr 106, poz. 489, ze zm.), Ministrowi Finansów podlegają naczelnicy urzędów skarbowych. Jak stanowi art. 5 a dobór kandydatów na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego jest dokonywany w drodze konkursu.
Z powyższego sformułowania należy wyprowadzić wniosek, iż przeprowadzenie konkursu stanowi wstępny etap w postępowaniu, którego skutkiem jest dobór pracowników, którzy mogą być powoływani przez Ministra, a sprawa powołania zależy od uznania tego organu (art. 5 ust. 5 e ustawy o urzędach i izbach skarbowych). Sprawa powoływania i odwołania pracownika są zaś sprawami ze stosunku pracy. Sądy administracyjne nie są zatem właściwe w sprawach odmowy mianowania na stanowisko lub powołania do funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa. Por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2005 r., sygn. akt: OSK 835/04.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.