Uzasadnienie
W dniu 14 kwietnia 2009 r. R. D. złożył skargę, doprecyzowaną pismem z dnia 14 września 2009 r., na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie przekazania akt.
W dniu 15 lipca 2009 r., skarżący złożył do Wojewody [...] za pośrednictwem Starosty Powiatu [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa.
Skarżący R. D. na mocy zarządzenia z dnia 3 grudnia 2009 r., został zobowiązany do nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi odpisu zażalenia na niezałatwienie sprawy do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 Kpa.
Skarżący odpowiadając na ww. zarządzenie nadesłał przy piśmie z dnia 11 grudnia 2009 r. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie datowane na dzień 15 lipca 2009 r.
Należy zatem zauważyć, iż w/w zażalenie zostało sporządzone i nadane (kserokopia dowodu nadania) już po złożeniu skargi na bezczynność do Sądu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie z uwagi na niewyczerpanie trybu określonego w art. 37 Kpa, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne, gdyż stoi w sprzeczności z treścią art. 52 § 1 Ppsa.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.