Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na przewlekle prowadzone postępowanie złożone do organu wyższego stopnia.
Skarżąca zarządzeniem Sądu z dnia 23 września 2011 r. została zobowiązana do złożenia odpisu zażalenia, złożonego przed wniesieniem skargi, na przewlekle prowadzone postępowanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca nie nadesłała odpisu zażalenia spełniającego wskazane powyżej wymogi. Zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie zażalenie, o którym mowa w powołanym art. 37 kpa winno było zostać skierowanie do [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.
Wyjaśnić trzeba, że nie ma przeszkód, aby strona skarżąca po usunięciu powyższych uchybień, wystąpiła z ponowną skargą na przewlekle prowadzone postępowanie organu, o ile organ ten w dalszym ciągu nie podejmie żadnych działań w sprawie.
Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.