Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w dniu [...] stycznia 2008 r. przeprowadził kontrolę stanu technicznego i lokalizacji obiektów budowlanych – budynków gospodarczych, na nieruchomości G. B., położonej w P., przy ul. [...].
W piśmie z dnia [...] marca 2008 r. G. B. zarzucił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. naruszenie art. 67 i 68 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, zw. dalej k.p.a. (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.), polegające na niesporządzeniu protokołu z przeprowadzonej kontroli.
W związku z nieuzyskaniem odpowiedzi, G. B. w dniu [...] kwietnia 2008 r. wniósł zażalenie w tej sprawie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. W efekcie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] listopada 2008 r. uwzględnił zażalenie i zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. do udzielenia odpowiedzi na pisma G. B. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., w sprawie niesporządzenia protokołu z przeprowadzonej w dniu [...] stycznia 2008 r. kontroli, złożył G. B. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak [...], a następnie pismem z dnia [...] października 2008 r., znak [...], w odpowiedzi na wystąpienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. i z dnia [...] września 2008 r., przesłane zostały relacje z podejmowanych działań przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Ponadto organ podał, że w dniu [...] marca 2008 r., o godz. 12, ponowił oględziny, w których G. B. nie brał udziału, mimo prawidłowego zawiadomienia. Z czynności tych sporządzono protokół i jego kopię skutecznie doręczono G. B. w dniu [...] kwietnia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), zgodnie, z którą sądy administracyjne, w zakresie swej właściwości, sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zgodnie z § 2 wskazanego powyżej przepisu wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na, cyt:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Stosownie do powołanego przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ww. ustawy skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których organ administracji publicznej wydaje rozstrzygnięcie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego. Skarga na bezczynność organu ma zatem zasadniczo dyscyplinować organ administracji publicznej do wydania aktu administracyjnego kończącego sprawę, otwierając drogę sądowoadministracyjną przez możliwość wniesienia skargi na akt administracyjny.
Skarga G. B. nie jest skierowana przeciwko niezałatwieniu sprawy, gdyż skarżący skarży się na niewykonanie czynności polegającej na niesporządzeniu protokołu z przeprowadzonej w dniu [...] stycznia 2008 r. kontroli, i związanym z tym brakiem odpowiedzi na korespondencję. Tymczasem jak wynika z akt sprawy czynność ta wykonana została w terminie późniejszym, gdyż protokół sporządzono po ponowieniu czynności w dniu [...] marca 2008 r., sprawa zaś toczyła się dalej po ustaleniu, że skarżący nie legitymuje się stosowną dokumentacją potwierdzającą wybudowanie obiektów będących przedmiotem oględzin.
Jak wynika z powyższego, skarga kwestionująca niewykonanie czynności procesowej, którą zresztą wykonano w terminie późniejszym, nie mieści się zatem w pojęciu bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Niewykonanie poszczególnych czynności o charakterze dowodowym może być natomiast skutecznie kwestionowane w aktach rozstrzygających sprawę administracyjną, na tak rozumianą bezczynność nie przysługuje zatem skarga do sądu.
Skarga rozpatrywana w niniejszej sprawie nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne, zatem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, gdyż jej wniesienie jest niedopuszczalne z przyczyn innych niż wymienione w niniejszym paragrafie.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.