Uzasadnienie
Pismem datowanym na dzień [...] stycznia 2008 r. S. J. wnosi skargę na bezczynność Ministra Zdrowia w sprawie odpowiedzi na wniosek S. J. o uznanie 55,1% za 56% jako wyniku Lekarskiego Egzaminu Państwowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych.
Zakres tych spraw precyzuje przepis art. 3 § 2 i 3 ww. ustawy, który wymienia akty prawne poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Są to decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, akty jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne sprawy, które na mocy przepisów ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
W związku z powyższym w sprawach innych nie należących do zakresu działalności administracji publicznej możliwa jest kontrola sądowoadministracyjna, ale tylko w przypadku, gdy w ustawie szczególnej jest wprost wskazane, że sprawy określonego rodzaju podlegają kognicji sądów administracyjnych, co wynika z art. 3 § 3 cyt. ustawy.
Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 204, ze. zm.), której artykuł 15 ust. 5 stanowi, iż minister właściwy do spraw zdrowia po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej określa, w drodze rozporządzenia: ramowe programy i czas trwania stażu podyplomowego lekarza, sposób odbywania i dokumentowania stażu podyplomowego, tryb uznawania równoważności stażu podyplomowego odbytego za granicą w całości lub w części, sposób i tryb składania egzaminu państwowego kończącego staż podyplomowy lekarza albo państwowy egzamin kończący staż podyplomowy lekarza dentysty, wymagania oraz warunki, jakim powinny odpowiadać zakłady opieki zdrowotnej, indywidualne praktyki lekarskie i indywidualne specjalistyczne praktyki lekarskie, w których odbywane są staże podyplomowe, oraz sposób dokonywania oceny realizacji programu stażu przez te podmioty.
Aktualnie obowiązującym rozporządzeniem o którym mowa w art. 15 ust 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2002 r., Nr 21, poz. 204 ze zm.), jest Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 24 marca 2004 r. w sprawie stażu podyplomowego lekarza i lekarza stomatologa (Dz. U. Nr 57, poz. 553, ze. zm.), które w § 20 ust. 1 stanowi, iż wynik egzaminu nie stanowi decyzji w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.
Sąd rozpatrujący niniejszą skargę stanął na stanowisku, iż kwestie dotyczące wniosku skarżącego dotyczącego wyniku egzaminu LEP nie mieści się w katalogu spraw objętych właściwością sądów administracyjnych. Jakkolwiek ma ona związek z indywidualnymi uprawnieniami skarżącego, to jednak nie nosi znamion decyzji administracyjnej ani też nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa, tym bardziej, iż nie przysługuje od niego żaden tryb odwoławczy.
Treść art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy wskazuje, że akt lub czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Koniecznie jest więc odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku. Przypadek taki nie zachodzi w okolicznościach niniejszej sprawy.
Z tego też względu przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) bowiem objęta nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i jako taka skarga podlega odrzuceniu.