Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. M. K., reprezentowany przez A. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] w sprawie nierozpatrzenia skargi z dnia [...] października 2010 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 9 lutego 2011 r., w oparciu o art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a), pominięto A. K. jako pełnomocnika skarżącego. Skarżący jest bowiem pełnoletni, a A. K. jest babcią skarżącego.
Na podstawie ww. zarządzenia z dnia 9 lutego 2011 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, skarżącego poinformowano także o pominięciu A. K. oraz o treści 35 § 1 p.p.s.a.
Powyższe wezwanie doręczono na adres skarżącego wskazany w skardze. Po dwukrotnym prawidłowym awizowaniu przesyłki wezwanie uznano za skutecznie doręczone w dniu 4 marca 2011 r. (k-29)
W wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. W sytuacji gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie w odpisie zarządzenia skierowanego do strony skarżącej w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżącego pouczono także o skutkach jego niewykonania.
Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braku formalnych skargi rozpoczął bieg 5 marca 2011 r. i upłynął z dniem 11 marca 2011 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Mimo wezwania nie uzupełniono braków formalnych skargi do dnia dzisiejszego.
W tym stanie rzeczy Sąd był zobowiązany odrzucić skargę z mocy art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a.