Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt VII SAB/Wa 182/10 odrzucił skargę S. K. na bezczynność Prezydenta [...]. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony stronom tego postępowaniu, w tym skarżącemu na adres jego pełnomocnika świadczącego pomoc prawną z urzędu, r. pr. A. K. W piśmie z 11 kwietnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego, r. pr. A. K. zawiadomiła, że sporządziła opinię o braku uzasadnionych podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu. Mając na uwadze powyższe wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za II instancję, które -jak wskazała- nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części. Do pisma pełnomocnik skarżącego załączyła opinię o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Kierując się treścią ww. przepisu, a także mając na względzie, iż ustanowiony z urzędu w sprawie pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z 23 marca 2011 r. i złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za drugą instancję o treści zgodnej z § 16 ww. rozporządzenia, należało wskazany wniosek załatwić pozytywnie.
Orzekając o wysokości kosztów za pomoc prawną świadczoną z urzędy Sąd miał na uwadze, iż r. pr. A. K. reprezentowała skarżącego z urzędu również przed Sądem I instancji.
W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 12710 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzekł jak w sentencji.