Uzasadnienie
T.G.i Z.G.w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zarzucili Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla m.W.brak działań, w związku z żądaniami zawartymi w ich piśmie, skierowanym do organu w dniu 12 maja 2011r. Wnieśli o wyznaczenie organowi terminu do cyt. zakończenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia, oraz o zobowiązanie organu do ustalenia zgodności inwestycji przez nich kwestionowanej z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że ta jest bezprzedmiotowa i wniósł o jej odrzucenie. Opisał postępowania jakie odnoszą się do inwestycji przy ul. [...]w W.. Wskazał, że co do obiektu budowlanego o konstrukcji metalowej o wymiarach 4x6 i wysokości 4,78m w związku z pismem skarżących dokonał czynności kontrolnych, jednak nie znalazł podstaw do nakładania na inwestorów nakazów lub zakazów, o czym powiadomił skarżących pismem z dnia 10 sierpnia 2011r.
W sprawie bezsporne jest, że pismem z dnia 18 sierpnia 2011r. skarżący wnieśli zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wobec braku właściwej reakcji organu pierwszej instancji na ich żądanie, zawarte w piśmie z dnia 12 maja 2011r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje:
Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.
Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. pozostaje w bezczynności.
Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 37 § 1 k.p.a. na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a., stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Dodatkowo należy wskazać, że terminy do wniesienia skargi do Sądu przewidziane w przepisie art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dotyczą skargi na bezczynność. Skargę taką można zatem wnieść, aż do czasu załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy.
W konsekwencji zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania np. decyzji lub innego aktu administracyjnego, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej.
Strona wnosząca do organu administracji publicznej żądanie określonej treści ma prawo domagać się rozstrzygnięcia o jej prawach i obowiązkach na podstawie i w granicach zakreślonych obowiązującymi przepisami prawa, w tym regułami proceduralnymi oraz normami kompetencyjnymi wyznaczającymi zakres właściwości tego organu. To rozstrzygnięcie natomiast powinno nastąpić niezwłocznie. W szczególności niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 1 k.p.a.).
Niezależnie od powyższego sprawa administracyjna powinna być załatwiona najpóźniej w granicach terminów zakreślonych w art. 35 § 3 k.p.a. (o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej np. w przypadku informacji publicznej), zgodnie z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Ustawodawca przewidział jednocześnie, iż do terminów określonych w powołanych wyżej przepisach nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.
W związku z powyższym o bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić, gdy organ w ustalonym terminie nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w prawem przewidzianej formie, ale także wtedy, gdy nie dokonuje czynności, które warunkują merytoryczne rozpatrzenie sprawy.
Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.W.w niniejszej sprawie pozostaje w bezczynności.
Skarżący, pismem z dnia 12 maja 2012r. zwrócili się o interwencję organu nadzoru budowlanego w związku z kolejną inwestycją na działce przy ul. [...]w W..
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego o swoich ustaleniach w sprawie poinformował skarżących pismem z dnia 10 sierpnia 2011r.
W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy, udzielenie odpowiedzi przez organ nadzoru budowlanego w formie pisma (czynności materialno-technicznej) nie oznacza, że organ nadzoru budowlanego rozpoznał sprawę związaną z interwencją skarżącego przed tym organem.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.W.powinien, w ramach ustawowych kompetencji, wydać odpowiedni akt administracyjny załatwiający żądanie skarżącego sformułowane w piśmie z 12 maja 2011r. (ewentualnie, po jego sprecyzowaniu, wobec innych interwencji i pism).
Sąd, stwierdzając bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.W.w niniejszej sprawie, zatem uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, orzekł zgodnie z przepisem art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd nie stwierdził, że bezczynność opisana powyżej miała miejsce z rażącym, zatem kwalifikowanym naruszeniem prawa, gdy zważyć na nieprawidłowe jednak podjęte przez organ działania.
W nawiązaniu do zawartego w skardze żądania zobowiązania organu do oceny zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, Sąd podkreśla, że w ramach rozpoznania skargi na bezczynność nie można rozstrzygać kwestii merytorycznych i określać, w jaki sposób powinna być rozpatrzona sprawa w postępowaniu administracyjnym. Sąd administracyjny rozpoznając skargę na bezczynność organu administracji publicznej nie może nakazywać organowi wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności określonej treści.
Dodatkowo Sąd poucza skarżących, w trybie art. 6 w zw. z art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że w razie niewykonania niniejszego wyroku, po uprzednim pisemnym wezwaniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.W., skarżący może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.