Uzasadnienie
E H pismem z 19 września 2019 r. wniosła skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad dotyczącą rozpatrzenia jej wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie uzgodnienia lokalizacji zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] do działki nr ew. [...] obr. [...], w miejscowości [...].
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 7 listopada 2019 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu ponaglenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie z 20 grudnia 2019 r. skarżąca wyjaśniła, że z uwagi na bezcelowość wnoszenia do organu ponaglenia takim dokumentem nie dysponuje, gdyż z nim nie wystąpiła przed wniesieniem skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Powyższa norma uzupełnia art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W myśl art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096), dalej: k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. W niniejszej sprawie wniesienie skargi na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad powinno zostać poprzedzone, stosownie do dyspozycji art. 37 k.p.a., złożeniem ponaglenia, którego to obowiązku skarżąca, zgodnie ze swoim oświadczeniem, nie dopełniła. Wniesienie skargi na bezczynność organu przed złożeniem do właściwego organu wymaganego środka zaskarżenia, które przysługiwało stronie skarżącej, skutkować musi stwierdzeniem niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji jej odrzuceniem. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.