Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, a więc w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Wniesienie skargi na bezczynność jest tym samym uzasadnione nie tylko przypadkiem niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także przypadkiem odmowy wydania aktu o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a (decyzja, postanowienie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, interpretacje podatkowe), pomimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku.
Z treści skargi złożonej dnia 26 lutego 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) wynika, że skarżący złożył do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. skargę na pracowników Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w K. w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej k.p.a.). Organ przekazał skargę Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego, albowiem skarga obejmowała osobę piastującą funkcję Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, wobec czego nie mogła być przezeń rozpoznana.
Skargi, o których mowa w art. 227 k.p.a., rozpoznaje się w trybie przewidzianym w art. 228-240 k.p.a. Wskazać przy tym należy, że uregulowane w Dziale VIII k.p.a. postępowanie skargowo-wnioskowe stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego. W ramach tego postępowania realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków. Tryb skargowo-wnioskowy i postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne to odrębne instytucje, w różny sposób realizujące przepisy konstytucyjne. Informacja o sposobie załatwienia skargi nie jest merytorycznym załatwieniem sprawy tylko czynnością materialno-techniczną (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2010 r., II OSK 2019/10).
Skarga wniesiona przez skarżącego dotyczyła czynności nie mieszczącej się w określonej w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. właściwości sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.