Uzasadnienie
VII SAB / Wa 20/05
C. Sp. z o.o. w W. złożyła w dniu 14 lutego 2005 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezydenta [...], w której domagała się zobowiązania organu do wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę wielofunkcyjnego budynku biurowo – komercyjnego przy ulicy P. w W. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wyjaśnił, że podstawą wydania pozwolenia na budowę jest, między innymi, ostateczna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Dla powyższej inwestycji taka decyzja została wydana w dniu [...] czerwca 1998r., a następnie na wniosek inwestora decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r. została zmieniona w ten sposób, że data ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu została przedłużona do dnia [...] kwietnia 2004r.
W związku z powyższym Prezydent [...] wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dnia [...] kwietnia 2002r. o Nr [...], ponieważ zdaniem organu powyższa decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
Prezydent [...] wskazał ponadto, iż postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004r. zawiesił swoje postępowanie administracyjne do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
Wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga wniesiona na bezczynność organu administracji państwowej, podlega kontroli sądowej zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.).
Na wstępie należy podkreślić, że zasada zdefiniowana w art. 6 kpa odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów określonych w art. 35 i 36 k.p.a. do załatwienia spraw administracyjnych. Obowiązek załatwienia spraw bez zbędnej zwłoki pozostaje w bezpośrednim związku z zasadami wyrażonymi w art. 7 i 8 k.p.a., zobowiązującymi organ administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględnienia słusznego interesu osób trzecich, a także pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa.
Jak wynika z ustaleń dokonanych w niniejszej sprawie, postępowanie dotyczące wydania pozwolenia na budowę wielofunkcyjnego budynku biurowo – komercyjnego przy ul. P. w W. zostało wszczęte na podstawie wniosku C. Sp. z o.o. w W. z dnia 14 października 2002 r.
W związku z negatywnym zaopiniowaniem powyższej inwestycji przez [...] Konserwatora Zabytków (postanowienie Nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r.) Prezydent [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2003r. zawiesił postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę.
Na postanowienie [...] Konserwatora Zabytków Nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. zażalenie wniósł pełnomocnik C. Sp. z o.o. w W. Minister Kultury postanowieniem z dnia [...] maja 2003r. uchylił zaskarżone postanowienie Konserwatora Zabytków w całości i umorzył postępowanie w tym zakresie.
Następnie decyzją z dnia [...] listopada 2003r. Nr [...] [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków zezwolił na wykonywanie prac budowlanych na nieruchomości przy ulicy P. w W. C. Sp. z o. o. w W. pismem z dnia 28 listopada 2003 r. wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania i jednocześnie wezwała Prezydenta [...] do wydania merytorycznej decyzji w sprawie pozwolenia na budowę.
Postępowanie zostało podjęte w dniu [...] stycznia 2004r. postanowieniem Nr [...]. jednakże nadal organ nie wydawał decyzji w sprawie.
W wyniku zażalenia skarżącego na bezczynność Prezydenta [...], Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2004r. wyznaczył 14 – dniowy termin Prezydentowi [...] na załatwienie sprawy pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na powyższe Prezydent ponownie zawiesił postępowanie do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze toczące się w sprawie postępowania nieważnościowego w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Powyższe postanowienie również zostało uchylone przez Wojewodę [...] w dniu [...] maja 2004r. a postępowanie w sprawie zawieszenia umorzone.
Mimo kolejnego postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004r., którym Prezydentowi [...] został wyznaczony termin 7 – dniowy na załatwienie sprawy pozwolenia na budowę nadal nie zostało wydane rozstrzygnięcie.
W dniu [...] sierpnia 2004r. Prezydent [...] po raz trzeci zawiesił postępowanie administracyjne powołując się na ścisłą zależność między toczącym się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym postępowaniem dotyczącym decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a wydaniem decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Wojewoda [...] kolejnym postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. uchylił powyższe postanowienie i umorzył postępowanie organu I instancji w tym zakresie.
W dniu [...] kwietnia 2005r. Prezydent Miasta [...] ponownie zawiesił postępowanie. Postanowienie to Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. uchylił.
Z przytoczenia przebiegu postępowania jednoznacznie wynika, iż Prezydent Miasta [...] pozostaje w zwłoce. Zauważyć należy, że sprawa ta, mimo licznych ponagleń skarżącej, jak również działań organu wyższej instancji, do dnia wyroku przez okres trzech lat nie została rozpoznana zgodnie z wnioskiem skarżącego, co w ocenie Sądu w sposób rażący narusza art. 35 § 1-3 k.p.a.
W ocenie Sądu brak było podstaw do niezałatwienia sprawy w terminie określonym w ww. przepisie. Nawet jeżeli organ uznał, iż wskutek wad prawnych uzgodnień, czy też wad nieważnościowych decyzji o warunkach, nie można było wydać decyzji zezwalającej na budowę, winien był rozpoznać wniosek negatywnie.
W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, Prezydent [...] nie rozpoznając wniosku skarżącego z dnia 14 października 2002 r. w terminie wskazanym w art. 35 § 3 k.p.a. oraz nie wykonując też obowiązku wynikającego z art. 36 § 1 k.p.a. pozostaje w stanie bezczynności.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.
W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.