Uzasadnienie
D. W. i M. W. ("wnioskodawcy") złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie przyznania pełnomocnika z urzędu. Pierwszy wniosek skarżących dotyczył przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania ww. wniosek w związku z nienadesłaniem wypełnionego urzędowego formularza PPF.
Zarządzenie to doręczono wnioskodawcom w dniu [...] maja 2018 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, k. 109, 110).
Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. (nadanym w tym samym dniu), wnioskodawcy wnieśli sprzeciw od ww. zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), od postanowienia referendarza sądowego strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia jej odpisu tego orzeczenia. Sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.).
Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że zarządzenie z dnia 19 kwietnia 2018 r. zostało doręczone wnioskodawcom w dniu [...] maja 2018 r. Siedmiodniowy termin na jego wykonanie upłynął w dniu [...] czerwca 2018 r., wnioskodawcy wnieśli sprzeciw w dniu [...] lipca 2018 r., a więc z uchybieniem terminu.
W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 259 § 2 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.