Uzasadnienie
W dniu 21 grudnia 2010 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga R.N. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, polegająca na nierozpoznaniu przez organ odwołania skarżącego z dnia 29 września 2010r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2010r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] maja 1997 r. udzielającej Urzędowi Gminy [...] pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej w [...], w części dotyczącej działki nr ew. [...].
Z akt sprawy, nadesłanych przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przy piśmie z dnia 21 grudnia 2010r. stanowiącym odpowiedź organu na skargę wynika, iż w dniu 13 grudnia 2010 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję znak: [...], którą uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
Przepis art. 161 § 1 pkt 3 wymienionej ustawy ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wydał akt, co do którego pozostawał w bezczynności (zob. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008r., I OPS 6/08).
W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i faktu wydania decyzji po rozpoznaniu odwołania skarżącego z dnia 29 września 2010r. zachodziły podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w postanowieniu.