Uzasadnienie
W dniu 11 listopada 2023 r. M. G. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównej Biblioteki Lekarskiej im. [...] w W. (dalej: "GBL") polegającą na nieudostępnieniu przez organ materiałów.
W skardze skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny oraz o przyznanie na jego rzecz sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Ponadto, wniósł o zobowiązanie GBL do udostępnienia kopii cyfrowych rękopisu J. P. oraz o udostępnienie rękopisu J. P. w czytelni GBL. Skarżący wniósł także o zobowiązanie GBL do udzielenia informacji o miejscowościach związanych z pamiętnikami przechowywanymi w GBL. Wskazał, że bezczynność organu polega na wykluczeniu go z dostępu do rękopisu J. P. oraz nieudzieleniu informacji o miejscowościach związanych z pamiętnikami przechowywanymi w GBL.
Skarżący podniósł również, że w 2006 r. Biblioteka Narodowa została ukarana pieniężnie przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów za nadużycie w cenach ksero i dotyczyło ono opłaty niższej niż 1 zł. Zaznaczył, że kwota nadużycia w niniejszej sprawie jest znacznie większa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie bądź ewentualnie o oddalenie skargi w całości. GBL w pierwszej kolejności wskazała, że analogiczna skarga na bezczynność została już przez skarżącego uprzednio zaskarżona w dniu 19 września 2023 r. i sprawa prowadzona jest pod sygn. akt VII SAB/Wa 179/23. Tym niemniej GBL wskazała, że nie jest organem administracji publicznej i w ramach stanu faktycznego niniejszej sprawy nie wykonywała czynności z zakresu administracji publicznej. Sprawa ze skargi skierowanej przez skarżącego przeciwko GBL nie należy do właściwości sądów administracyjnych, a przez to wywiedziona skarga podlega odrzuceniu stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Organ zaznaczył, że skarga została wywiedziona przeciwko GBL, pomimo tego, że to Dyrektor Departamentu Nadzoru i Kontroli Ministerstwa Zdrowia udzielił odpowiedzi na wystąpienie skarżącego z dnia 18 sierpnia 2023 r. skierowane do Ministerstwa Zdrowia. W ocenie GBL nie jest ona zatem podmiotem legitymowanym biernie w niniejszej sprawie.
Organ wskazał, że również żądania skarżącego przemawiają za odrzuceniem skargi w całości.
Odnosząc się do wskazanych zarzutów i wniosków skarżącego GBL wskazał, że ustosunkował się do każdego pisma i korespondencji kierowanej od skarżącego, w szczególności do wniosku z 3 sierpnia 2023 r., udzielając odpowiedzi na każdą z próśb i wnioskowanych kwestii oraz wskazując właściwe regulacje. W ocenie GBL nie może zatem być mowy o bezczynności ani możliwości jej stwierdzenia wobec zgłoszonych przez skarżącego zagadnień w szczególności rażącego naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobligowany jest w pierwszej kolejności do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 t.j.), powoływanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, a także, na mocy art. 3 § 3 tej ustawy, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jednocześnie na gruncie art. 4 omawianej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. wynika, że skarga na bezczynność nie jest dopuszczalna w innych sprawach niż wymienione w powyższych przepisach.
Wniesienie skargi na bezczynność/przewlekłość postępowania organu jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, a bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność GBL polegająca na nieudostępnieniu materiałów bibliotecznych oraz udzieleniu informacji o miejscowościach związanych z materiałami przechowywanymi w GBL.
W ocenie Sądu, powyższa czynność polegająca na udostępnieniu materiałów bibliotecznych, czy udzieleniu skarżącemu przez GBL informacji dotyczących ogólnych zasad funkcjonowania i możliwości korzystania ze zbiorów specjalnych GBL nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem, ani żadnym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, od której przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Oznacza to, że niniejsza sprawa nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Skoro GBL nie była zobligowana do załatwienia sprawy skarżącego ani w drodze decyzji administracyjnej, ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty albo innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, to skarżącemu nie przysługuje skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy niniejsza Sąd stwierdził, że sprawa nie mieści się w ustalonym przepisem art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego.
Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.