Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 cyt. ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku bezczynności organu administracji strona winna przed wniesieniem skargi skorzystać z regulacji przewidzianej w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Przedmiotem skargi P. K. wniesionej w dniu 10 października 2012 r. jest przewlekłe prowadzenie postępowania prowadzonego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r., znak: [...].
Pismem z dnia 6 listopada 2012 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, złożonego w trybie art. 37 k.p.a. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 listopada 2012 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie nadesłał odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Również z treści odpowiedzi organu na nin. skargę wynika, że przed wniesieniem skargi P. K. nie wezwał Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do usunięcia naruszenia prawa.
Następnie należało wskazać, że zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Powodowane to jest tym, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Pismem, o którym mowa w cytowanym wyżej artykule jest m. in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.).
Zarządzeniem przewodniczącego wydziału wydanym w dniu 2 stycznia 2013 r., którego odpis doręczono skarżącemu w dniu 14 stycznia 2013 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie wpis nie został przez skarżącego uiszczony.
Stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. O niedopuszczalności skargi mowa jest wówczas, gdy skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a oraz art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.