Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 stycznia 2011 r. E[ G[ złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w ] w rozpoznaniu jej wniosku z dnia 23 kwietnia 2010 r. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], wnosząc o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w określonym terminie poprzez wydanie odpowiedniego aktu administracyjnego zgodnie z art. 149 K.p.a.
W uzasadnieniu skargi zarzuciła, że pomimo wyznaczenia dodatkowego terminu na załatwienie sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w ] nie wydał stosownego aktu administracyjnego, tym samym organ naruszył art. 35 K.p.a., który określa maksymalny termin załatwienia sprawy, a także zasadę zaufania do organów administracji zawartą w art. 8 K.p.a. oraz zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 § 1 K.p.a.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w ] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, a zarazem wskazał, że w dniu ] stycznia 2011 r., wydał postanowienie, którym wznowił postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją z dnia ] marca 2010 r. i jednocześnie wystąpił do Sądu Rejonowego w [...] o udzielenie informacji, czy zostało zakończone postępowanie o uchylenie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, które toczyło się pod sygn. akt [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej K.p.a.), jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 K.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.
Należy w tym miejscu wskazać, iż stosownie do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania - por. wyr. NSA z 16 marca 2000 r., I SAB 201/99 (niepubl.). Jest zatem rzeczą oczywistą, że jeżeli do daty orzekania przez sąd organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to - mimo pozostawania w zwłoce - przestaje on tkwić w bezczynności.
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się więc bezprzedmiotowe i dlatego podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463687).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca domagała się wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2010 r., nr [...].
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wołominie postanowieniem wydanym w dniu 28 stycznia 2011 r., nr 53/2011 wznowił postępowanie administracyjne zakończone własną ostateczną decyzją z dnia 11 marca 2010 r., nr 130/2010.
Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że Sąd nie miał podstaw do uwzględnienia skargi, bowiem w dacie jej rozpoznawania organ przestał być w bezczynności z uwagi na wydany akt. Przestała zatem istnieć sprawa sądowoadministracyjna (rozumiana jako ustalenie, czy istnieje potrzeba zmuszenia organu do podjęcia nakazanych prawem aktów lub czynności). Niewątpliwie termin określony w art. 35 § 3 k.p.a. został przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] przekroczony, niemniej jednak, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku skarżącej o wznowienie postępowania administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2010 r.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 201 § 1 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.