Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 października 2012 r. A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m.W., polegającą na nierozponaniu wniosku o pozwolenie na budowę.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2012 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu zażalenia złożonego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 grudnia 2012 r.
Skarżący nie nadesłał odpisu wymaganego zażalenia, a w zakreślonym terminie złożył pismem z dnia 21 grudnia 2012 r. wyjaśnienia, iż w dniu 6 września 2012 r. do Prezydenta m.W. zostało skierowane wezwanie w trybie art. 52 § 4 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1-5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność organu, warunkiem skutecznego jej wniesienia do sądu administracyjnego jest wyczerpanie trybu, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta m.W., polegająca na nierozpoznaniu wniosku o pozwolenie na budowę. Zatem, stosownie do art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) organem wyższego stopnia, do którego skarżący powinien skierować zażalenie w powyższym trybie, jest wojewoda.
Ustalony stan faktyczny wskazuje, że skarżący nie wyczerpał przed wniesieniem skargi na bezczynność trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a., co czyni skargę niedopuszczalną.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.