Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 stycznia 2012r., za pośrednictwem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, J.J. i M.G. wywiodły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na "bezczynność organów administracji Państwa".
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że skarżące wnosząc za pośrednictwem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę nie precyzują w sposób jednoznaczny, jakiemu organowi zarzucają bezczynność w zakresie "nie wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego lub nie wydania decyzji legalizacyjnej budowy" w sprawie inwestycji na działce nr [...] w [...] przy ul. [...]. Wskazał również, że podejmował starania wyjaśniające odnośnie wystąpień skarżących, z uwagi na szereg prowadzonych z ich skarg postępowań. Mimo to nie udało się organowi ustalić jakich organów skarga J.J. i M.G. z dnia 13 stycznia 2012r. dotyczy. W związku z tym, wniósł o odrzucenie skargi.
Po przekazaniu przez organ skargi do Sądu, zarządzeniem z dnia 14 lutego 2012r. skarżąca J.J. występująca w sprawie w imieniu własnym i jako pełnomocnik M.G. została wezwana przez Sąd do usunięcia braków formalnych skargi m.in. poprzez sprecyzowanie treści skargi, w szczególności poprzez wskazanie bezczynności jakich organów skarga dotyczy - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
J.J. udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia 1 marca 2012 r., w którym wskazała, że organy Państwa wymienione są we wszystkich sprawach zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz, że Sąd prawidłowo ustalił organy które nie wydały pozwolenia na budowę. W piśmie tym skarżąca wyraża niezadowolenie z działania wielu organów administracji państwowej, wymieniając je, jednak nie wskazując żadnego konkretnego organu, będącego przedmiotem skargi na bezczynność w niniejszej sprawie. Podkreśliła jednocześnie, że nie chce, aby Sąd rozpoznawał skargi dzieląc ją na wiele spraw "bo nie może w dziewięciu sprawach być w Sądzie i mówić ciągle to samo". Z pisma tego nie sposób jednak nadal wywnioskować jakiego organu dotyczy skarga wniesiona w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie zaś z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Z powołanego przepisu wynika, że skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a., a nadto zawierać dodatkowe elementy, w tym oznaczenie organu, którego skarga dotyczy oraz, przy skardze na bezczynność, wskazanie jakiej decyzji, postanowienia, czy też aktu prawnego organ nie wydał, lub jakiej czynności nie podjął, pomimo, że był do tego obowiązany.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, że skarżąca, pomimo wezwania Sądu, nie wykonała czynności nakazanych przez Sąd, tj. pomimo wezwania - nie wskazała, organu którego dotyczy wniesiona przez nią skarga na bezczynność. Tym samym nie usunęła braku formalnego skargi, a w tej sytuacji niemożliwe było nadanie sprawie dalszego, właściwego biegu.
Podsumowując stwierdzić należy, iż pismem z dnia 1 marca 2012r. J.J. występująca w sprawie w imieniu własnym i jako pełnomocnik M.G. wskazała wiele organów, z działania których jest niezadowolona, nie sprecyzowała jednak, zgodnie z wezwaniem Sądu, którego organu dotyczy skarga.
Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).