Uzasadnienie
Stowarzyszenie L. w W. (dalej: "Stowarzyszenie"), reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika wniosło (w formie dokumentu elektronicznego) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 18 lipca 2022 r. Następnie uiściło wpis sądowy w wysokości 100 zł (potwierdzenie uiszczenia wpisu k.35).
Zarządzeniem z 5 czerwca 2023 r. (k.37), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał (drogą elektroniczną) ww. Stowarzyszenie, reprezentowane przez pełnomocnika do nadesłania kopii złożonego ponaglenia, skierowanego do właściwego organu w trybie art. 37 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.), dalej: "k.p.a.", w zw. z art. 53 § 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wraz z potwierdzeniem jego nadania lub złożenia - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, Stowarzyszenie (pomimo prawidłowego doręczenia na adres elektroniczny profesjonalnego pełnomocnika) nie wykonało ww. wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału wynika, że przed wniesieniem skargi do tut. Sądu na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 18 lipca 2022 r., skarżące Stowarzyszenie nie wyczerpało trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a., w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a., gdyż nie wniosło środka zaskarżenia, tj. ponaglenia do organu wyższego stopnia.
Stowarzyszenie, reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, zostało wezwane (drogą elektroniczną przy piśmie Sądu z 6 czerwca 2023 r. k.38) do nadesłania kopii złożonego do organu ponaglenia, wraz z potwierdzeniem jego nadania lub złożenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia, znajdujących się w aktach sprawy (k.43), pełnomocnikowi ww. strony skarżącej doręczono powyższe wezwanie 6 czerwca 2023 r.
Zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął 13 czerwca 2023 r.
Strona nie dopełniła ww. obowiązku. Nie nadesłała kopii złożonego do organu ponaglenia, wraz z potwierdzeniem jego nadania lub złożenia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne.
Brak wykazania, że złożenie skargi zostało poprzedzone wniesieniem ponaglenia do właściwego organu oznacza więc niewyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a., w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a., a w konsekwencji – uznanie skargi za niedopuszczalną. Powyższe z kolei pociągało za sobą konieczność jej odrzucenia.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobligowany był odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.