Uzasadnienie
Skarżący E. B złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w sprawie odwołania od decyzji Prezydenta [...] z [...] lutego 2020 r. znak [...].
Skarga ta została nadesłana za pomocą poczty elektronicznej. Z uwagi na powyższe Sąd wystąpił do organu o nadesłanie dokumentów obrazujących weryfikację podpisu elektronicznego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ nadesłał przy piśmie z dnia [...] października 2020 r. raport z weryfikacji podpisu elektronicznego z którego wynika, że skarga została podpisana podpisem niekwalifikowanym.
Z uwagi na powyższe na mocy zarządzenia z dnia 22 stycznia 2021 r., a następnie 30 marca 2021 r. (pod rygorem odrzucenia skargi) wezwano skarżącego E. B., do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni.
Skarżący drugie wezwanie odebrał w dniu 9 kwietnia 2021 r. i zakreślonym terminie nie wykonał zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a, jest obowiązek podpisania skargi.
Jednocześnie, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.
Na tle ww. przepisów wskazać ponadto należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie podpisuje skargi. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarga posiada braki formalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu. Braki te nie mogą zostać usunięte przez Sąd.
Z uwagi na powyższe w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.